Morning Star - officële vlag van West Papua

 

Welkom
Verantwoording
Fotogalerij
Handige Links
Reageer
Gastenboek
De Judas-kus
NieuwGuinea in media
Prikbord
Bezoekersbijdragen



 



Papoea-vrouwen beginnen actie voor weeskinderen

naar vorige pagina

Haagse Courant  20 oktober 1989
redactie JOKE KORVING


Betty Ireeuw, Nella Westra en Cootje Mano

• Betty Ireeuw (op de voorgrond) met achter haar Nella Westra (links) en Gootje Mano.
Foto: Eric Blom

Ze zijn vanuit hun cultuur niet gewend op de barricade te staan, maar gedwongen door de situatie komen Papoea-vrouwen nu op voor hun rechten en die van hun volk. Hun vereniging bestaat tien jaar. In die periode hebben zij gewerkt aan hun emancipatie en integratie in de Nederlandse samenleving. Op hun eigen -bescheiden - wijze. Binnenkort gaan de vrouwen veel opvallender te werk. Zij zullen dan wereldwijd de aandacht vragen voor de weeskinderen, die in het oostelijk deel van Nieuw-Guinea (Papua New Guinea) in vluchtelingenkampen leven.

Bovendien zullen zij een dringend beroep doen op de Nederlandse overheid om in haar minderhedenbeleid ook Papoea's een plaats te geven. Morgen is er in Nieuwegein een bijeenkomst ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de Verenging Papoea Vrouwen in Nederland. Een feest wil voorzitter Betty Ireeuw-Kaisiëpo het niet noemen. „Het is meer een herdenking", zegt ze. „En wat we zullen herdenken, is dat we in die tijd alles op eigen kosten hebben gedaan. Wij krijgen geen enkele subsidie, hebben met ons huishoudgeld voor onze belangen moeten strijden. Het thema is daarom morgen dat wij de Nederlandse regering willen dwingen om het minderhedenbeleid te herzien". Haar grote grief is dat de Papoea's in onze samenleving als bevolkingsgroep wordt ontkend, terwijl volgens haar Nederland jegens deze groep een morele plicht heeft. „De Papoea wordt niet meer in een adem genoemd met andere ex-koloniale onderdanen, zoals de Surinamer, Antilliaan en Molukker", meent Betty Ireeuw.
Gootje Mano-Telussa, Nella Westra-Kaisiëpo en Betty Ireeuw-Kaisiëpo behoren tot de zes vrouwen, die in 1979 de vereniging oprichtten. In eigen kring werd er aanvankelijk vreemd tegenaan gekeken. „Zo zijn wij toch niet", reageerden de meesten. Toch groeide langzamerhand het besef dat ook Papoea-vrouwen mondiger moesten worden. In de loop van de tijd meldden zich steeds meer leden. „Men is nu blij dat de vereniging er is", zeggen ze.

Zorg
Op sociaal-, cultureel- en educatief gebied is inmiddels veel op gang gekomen. Maar hun eigen belangen hebben nu plaats gemaakt voor de nood van hun landgenoten, die van Irian Jaya - dat door Indonesië is ingelijfd - zijn gevlucht naar het oostelijke, onafhankelijk deel van Nieuw-Guinea. Zo stuurt de vereniging geregeld kleding en geld. Maar de grote zorg van de vrouwen betreft vooral de weeskinderen. Daarom begint de vereniging volgende maand met een kaartenactie. Betty Ireeuw: „Wij gaan moeders in de hele wereld oproepen zich te bekommeren om het Papoeakind. Daarnaast vragen wij organisaties als Foster Parents Plan ook aan deze kinderen te denken. Want aan de wezen in de kampen is nog nooit aandacht besteed". De vereniging gaat zich bovendien sterk maken voor financiële steun aan de kinderen. „Wij proberen in het rijke westen geld in te zamelen om de wezen daar een bestaan te garanderen".
De plannen staan vast en de drie vrouwen hopen dat die even zeer zullen slagen als al het andere dat de vereniging de afgelopen tien jaar heeft ondernomen. Zo werden cursussen opgezet in de Nederlandse taal en werden congressen voor zwarte vrouwen bijgewoond. Ook op de Internationale Vrouwendag, op 8 maart, was de vereniging steeds actief. Als hoogtepunt tot nu toe beschouwen zij hun deelname aan de Internationale Vrouwenconferentie, die in juli 1985 in Nairobi is gehouden.
„Bovendien hebben we onder Nederlanders geprobeerd begrip te kweken voor zwarte mensen. Onze mensen hebben we bijgebracht dat zij geduld moeten opbrengen voor het onbegrip van de Nederlanders". De vereniging richt zich ook steeds meer op de tweede generatie Papoea-vrouwen en hamert voortdurend op het belang van goede opleidingen. Met succes, zo blijkt. Inmiddels hebben zich studentes bij de vereniging aangesloten. Een tevreden Betty Ireeuw: „Dat nu ook de tweede generatie lid wordt, vinden wij een bekroning van ons werk".

naar vorige pagina


Webmaster: Chris P. van der Klauw